Κολυμπήστε

Η ώρα που μου δίνει τη μεγαλύτερη δυσκολία είναι 14:00.

Είμαι καλά τα πρωινά. Η ανατολή του ηλίου είναι πάντα αισιόδοξος, ο παράξενος τρόπος που μπορείτε να πείτε το φως είναι νέα, ο τρόπος που έρχεται σε σας, ντροπαλός μέσα από τα δέντρα. Ναι Λατρεύω τα πρωινά, γιατί αυτό είναι μια άλλη ευκαιρία, έχετε άλλη μια μαχαιριά σε αυτό, όποια κι αν είναι. Τίποτα κακό έχει συμβεί πραγματικά τις πρώτες πρωινές ώρες για να με σημαδεύουν για πάντα ή να μου πρωινά μίσος, δεν είναι ακόμη έτσι κι αλλιώς. Συνήθως έχουν κοιμηθεί καλά και είμαι έτοιμος. Ανυπομονώ για την επόμενη ημέρα, και ίσως στοργικά προς τα πίσω το βράδυ πριν. Η μέρα αρχίζει και υπάρχει μια αισιοδοξία που έχω συνδέσει με το ξύπνημα, ένα μισογεμάτο ποτήρι προσδοκώ και ποτό κάτω σε όλη τη διαδρομή σε μονορούφι, όπως φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκαλιού με κάποιο ανθρακούχο νερό αναμειγνύεται με. ΑΜ είναι εσπεριδοειδών και αφρώδη και μόλις εκτοξεύτηκε από το καρπούς και ότι είναι λαμπρό και κάνει το νερό στο στόμα μου. Είναι οι καλύτεροι, οι ανοίγοντας πιστώσεις της ταινίας. Τίποτα δεν έχει συμβεί ακόμα και είμαι έτοιμος για να. Χαίρομαι για να.

Η μόνη φορά που αυτό δεν είναι αλήθεια είναι όταν έχω μείνει επάνω όλη τη νύχτα, η οποία είναι σπάνια, εννοώ, μπορώ να μετρήσω τις φορές που έχω κάνει αυτό σε σχετικά μεγάλη διάρκεια ζωής μου σε ένα χέρι. Αυτό είναι τρομερό, να μείνει επάνω όλη τη νύχτα, και αυτό δεν έχω κάνει ποτέ χωρίς κάποιο είδος των ναρκωτικών, ένα ανώτερο, το οποίο σας δίνει μια έκρηξη της καλή αίσθηση από την αρχή, και στη συνέχεια θα πληρώνει πίσω κακό συναίσθημα με ενδιαφέρον, στερώντας σας του ίσως αξίζει μία εβδομάδα από τη χαρά και την υπομονή και την αποδοχή των πραγμάτων και την ειρήνη και λόγο και ότι απροσδιόριστος δύναμη που παίρνει από το κρεβάτι για να θέσει σε μακιγιάζ και ντύνονται με κάτι όμορφο και να ακούσετε μουσική και χορό και τραγουδούν και πιστεύω ότι τίποτα είναι δυνατή και μια καλή μέρα έρχεται στο. Όλα αυτά για περίπου 15 λεπτά επισφαλής ευδαιμονίας στην αρχή, δεν νομίζω ότι είναι μια δίκαιη ανταλλαγή.

Υπάρχει επίσης μια ενοχή εκεί, αν δεν ήταν στο κρεβάτι, και ψάχνετε σε καθένα που έχει, και μπορείτε να τους παρακολουθήσετε με κατακόκκινα μάτια σας, όπως παίρνουν και να πάρει τον καφέ τους και πρόκειται να συνεργαστεί με μεγάλα λευκά φλιτζάνια με καφέ ανακυκλωμένο χαρτί δαχτυλίδια για να τους κρατήσει από την καύση χέρια τους και τα ρούχα τους φαίνονται απλά βάλτε επάνω και έχουν το πρόσωπο πρωί που επιθυμείτε είχατε, ένα που είχε πάρει στο κρεβάτι σε μια αξιοπρεπή ώρα και ονειρεύτηκε και ξύπνησε ανενόχλητοι και τώρα είναι σε μπροστά σας, και η λογική του να χλευάζει την τρέλα σου. Οι δρόμοι γίνονται όλο και περισσότερο κόσμο και να νιώθεις όλο και πιο μόνος, ακόμα κι αν μπορεί να περιβάλλεται είναι σαν ένα νησί ή μια σχεδία περιβάλλεται από νερό και δεν υπάρχει μια σταγόνα για να πιει.

Μερικές φορές μπορείτε να το διαγράψετε Horror Show του είναι επάνω όλη τη νύχτα με πρωινό, εξαπατούν τον εαυτό σας με το καυτό μαύρο ιατρική δυνατό καφέ και την τραγανή, βούτυρο άνεση του τοστ, αλλά είναι μόνο την ώρα που τρώτε και ίσως μια πολύ, πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά. Η θεραπευτική δύναμη των ομελέτες και τηγανίτες και βάφλες διαρκεί μόνο για όσο χρονικό διάστημα της στο τραπέζι. Αφού είναι μέσα σου δεν κάνει πολύ καλό. Δεν ξενυχτούν πια. Δεν μπορώ να το πάρετε. Αυτό δεν είναι για μένα.

Λατρεύω το πρωί πάρα πολύ για να αμαυρώσουν. Είναι σημαντικό για μένα να αισθάνομαι σαν να υπάρχει μια φρεσκάδα και μια comeuppance και μια μέρα που δεν έχει συμβεί ακόμα ότι θα συμβεί και ποτέ δεν ξέρεις, ποτέ δεν ξέρεις. Παίρνω συγκινημένος για το πρωί, όπως είμαι ένα κουτάβι, το άλμα και να κτυπήσει τα πόδια μου, όλα για τίποτα και για κανέναν άλλο λόγο από ό, τι έχω να πάω γύρω από τον ήλιο ακόμη φορά περισσότερο.

Η νύχτα είναι, επίσης, με τον ίδιο τρόπο, όπως η νύχτα ξημερώνει μοιάζει πολύ με την ημέρα. ο ήλιος πηγαίνει μακριά για να αποκαλύψει το φεγγάρι εαυτό της και υπάρχει μεγάλη απόλαυση, όπως αυτή είναι φωτεινό και μερικές φορές μια σκλήθρα, μερικές φορές γεμάτο και στρογγυλό, σαν εμένα, αλλάζει και μεγαλώνει και η συρρίκνωση και διαφορετικές πάντα και κάθε σχήμα της έχει ένα όνομα και διακριτή Χαρακτηριστικά.

Η νύχτα είναι συχνά όταν εργάσιμη ημέρα μου αρχίζει, κωμικούς και οι μουσικοί και οι σερβιτόροι και μπάρμεν και σεφ και τους γιατρούς επειγόντων περιστατικών και οι νοσοκόμες και οι έμποροι ναρκωτικών, ακόμη και αστυνομικών και πυροσβεστών και όλων μας για την νυχτερινή βάρδια που εξασφαλίζουν την τροφή και φροντίδα και προστασία, σωματική και με άλλο τρόπο, η πλειοψηφία των εργαζόμενων ανθρώπων που κάνουν τον κόσμο γυρίστε μέρα με τη μέρα.

Νιώθω ασφαλής στο βελούδινο πέπλο της νύχτας και ζωντανεύουν όταν πάω να εργαστούν και να δω τους φίλους μου και να παίζουν σε κλαμπ και ήταν πάντα συναρπαστικό να καλωσορίσουμε το σούρουπο και οι τελετές της δείπνο και ποτά που πηγαίνουν μαζί με αυτό και ότι η στιγμή μπορείς να αφήσεις την ημέρα, να σταματήσει άσπρο καταπιάνεσαι το απόγευμα και ξέρω ότι όλα θα πάνε καλά, ακόμα και αν δεν είναι σύντομα όλα θα έχουν τελειώσει και το κρεβάτι είναι ένα νόστιμο υπόσχεση ότι διατηρείται πάντα (εκτός αν τυχαίνει να κάνετε αυτές τις κακές φάρμακα).

Η νύχτα είναι καλό για μένα και καλό για μένα και αισθάνομαι ασφαλής και επικίνδυνο ταυτόχρονα. Είμαι ένας άνθρωπος της νύχτας και ένα πρόσωπο το πρωί και στη συνέχεια, ότι αφήνει το απόγευμα το οποίο είναι ένα πρόβλημα.

14:00 είναι η τρομακτική μέση εγώ τον αγώνα με.

Είμαι ένας ισχυρός κολυμβητής, αφού ήταν για κολύμπι ομάδες ως παιδί, πάντα μυρίζει λίγο χλώριο, με ξηρό δέρμα σφιχτό και ασταθής πλεξούδες που ξηραίνονται σε σκληρά κύματα τζελ. Υπήρχε επίσης ένα θέμα της μούχλας στο ντουλάπι μου. Ύπαρξή μου ήταν ως επί το πλείστον υγρό και στη συνέχεια να αναμειγνύεται ότι με σκούρα, μπορείτε να πάρετε μούχλα. Είναι ένα γεγονός.

Δεν μπορώ να πω μου άρεσε το κολύμπι, αλλά το έκανα γιατί ήταν το σωστό πράγμα τη στιγμή και ήμουν αρκετά καλός σ 'αυτό και υπήρχε ένα απλό είδος της ανταμοιβής που εμπλέκονται επειδή μεγάλωσα σε ένα ψυχρό κλίμα και το νερό του πισίνα ήταν συχνά ελαφρώς θερμότερο από τον αέρα, ακόμη και αν αυτό φαινόταν σαν να ήταν πιο κρύο και δεν θέλετε να πάτε σε αρχικά ως απειλή είναι ψυχρότερες ακόμα ακόμα ήταν σχεδόν πάρα πολύ για να φέρει, αλλά αν πραγματικά το έκανε και πήδηξε δικαιώματος και αψήφησαν την αντιστήριξη σοκ του πάγου στη ζωή σας, σε μια στιγμή θα ήθελα να είναι ωραία και ζεστά και το κολύμπι και ο φόβος θα λιώσει με το κρύο και θα ήθελα να είναι εντάξει. Κολύμπησα για την εν λόγω μικρή νίκη, καθώς και άλλες ήσσονος σημασίας νίκες σαν να έχεις μια θέση για να πάει σε ένα σημαντικό κάπως έξαλλος βιασύνη αμέσως μετά το σχολείο. «Δεν μπορώ. Έχω πρακτική. Ναι, συγγνώμη, δεν μπορώ. ", Το οποίο για μένα είδος σήμαινε,« ανήκω κάπου. Ανήκω σε κάτι. Ανήκω. "

Θυμάμαι ότι οι Culture Club βίντεο όπου όμορφη Boy George είναι το τραγούδι και ανεβαίνοντας τη σκάλα έξω από την πισίνα και σκέφτηκα ότι αυτός και εγώ ήταν η ίδια και ότι το τραγούδι παίζεται στο μυαλό μου από την αρχή μέχρι το τέλος όπως εγώ κολύμπησε και στο σημείο όταν θα βγει από την πισίνα θα βγει από την πισίνα για να ενθαρρύνει την ομοιότητα μας.

Είχα να σταματήσετε να πηγαίνετε στην πισίνα, όταν το σώμα μου άρχισε να αλλάζει, και μεγάλους στα ρηχά τέλος θα μου δώσει μοιάζει και στη συνέχεια περισσότερο. Ένας γέρος, ο οποίος δίδασκε ένα μικρό κορίτσι για να κολυμπήσουν, ήταν ίσως 4 ή 5, μόλις ένα μωρό πραγματικά και πολύ μικρά για να είναι στην μεγάλη πισίνα για ενήλικες με τις σοβαρές και σπορ χοντρή μαύρη γραμμές ζωγραφισμένα στο κάτω μέρος για να καθοδηγήσει το πρόσωπο κάτω πεταλούδα εγκεφαλικό επεισόδιο κολυμβητές σε λωρίδες και το σχοινί τους και πλωτά σύνορα φελιζόλ που έπρεπε να κρατήσει ο καθένας δεν είναι στην ομάδα να κολυμπήσετε έξω - πέρασε σε παράνομη έδαφος πισίνα και πραγματικά μου άρπαξε ανάμεσα στα πόδια μου καθώς σύρθηκε συνεχείς γύρους μου ότι η υποταγή μου στο μπάνιο Η ομάδα υποστήριξε ως οφειλόμενα και με σήκωσε ολόκληρο έξω από το νερό και αγωνίζεται flopping, αναφωνώντας "Έπιασα ένα ψάρι! Έπιασα ένα ψάρι! "Και το μικρό νέο κολυμβητής γελούσαν και χειροκροτούσαν ως ο άνθρωπος με αγένεια και χωρίς ντροπή έσπρωξε τα δάχτυλά του μέσα μου. Αν το έκανε αυτό για μένα, μια μικρή ξένος, δεν θέλω να σκέφτομαι τι έκανε σε αυτό το μικρό κορίτσι. Δεν θέλω να το σκέφτομαι αυτό.

Εγώ κολύμπησε ίσως μία ή δύο ή τρεις φορές μετά από αυτό, αλλά εγώ τελικά εγκαταλείψει την ομάδα, γιατί ποτέ δεν ένιωσα το δικαίωμα να πάει πίσω στην πισίνα. Ένιωσα τρομακτικό και άσχημο και άρχισα να παρατηρήσετε πραγματικά όταν οι άνθρωποι θα φτύνουν στο χείλος πορσελάνη γύρω από την περίμετρο του μπλε πλακάκια και δείτε τους θρόμβους αραχνοειδή των μαλλιών, που θα συλλέγουν στα φίλτρα και στο βρεγμένο έδαφος και ξαφνικά έχεις βαρεθεί με το χλώριο και την βλέννα των άλλων και το πόδι του αθλητή και τους παιδεραστές ότι όλα αυτά τα φάουλ πράγματα που εκπροσωπούνται και αρνήθηκα να πάω και ανέλαβε τα τσιγάρα αντ 'αυτού.

Αλλά πριν από όλα αυτά, ήμουν ένας ισχυρός κολυμβητής, ως προπονητής μας συνήθιζε να λέει, σφυρίχτρα και το χρονόμετρο κρέμεται από το λαιμό του, κοιτάζοντας προς τα κάτω σε μένα. Ξέχασα το όνομά του, το οποίο δεν μπορώ να πιστέψω τώρα, γιατί ήταν τόσο σημαντικό τότε. Από την ηλικία των 8 έως 12, σχολική μου περιείχε πάντα ένα μεγάλο πλαστικό ziplock περιέχουν ένα κρύο και την υγρασία αθλητικό κοστούμι πορτοκαλί κολύμβηση και ένα παλιό ελαστικό κάλυμμα που πιέζονται ναούς μου σε μια διά βίου τάση προς την ημικρανία όταν ήταν σε μένα, και να κολλήσει με την ίδια και βρωμούσε αδικαιολόγητα όταν ήταν μακριά. Έχω κολυμπήσει καλά για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά στη συνέχεια, έχω κουραστεί, απρόσμενη και στιγμιαία, ένας φορούσε κάτω αίσθηση ότι είναι αναπόφευκτο, όπως το νερό και αυτό συμβαίνει συνήθως όταν είμαι ακριβώς στη μέση της πισίνας, όπου είμαι περιβάλλεται από το φορούσε κάτω και το νερό και το μόνο που απομένει να κάνουμε είναι να πνιγεί.

Αυτό είναι ό, τι 14:00 αισθάνεται σαν να μου.

Δεν είναι η αρχή. Είναι πουθενά κοντά στο τέλος. Τι μπορώ να κάνω; Το ηλιακό φως που φάνηκε γοήτευσε και uplifting κατά τις ώρες πριν από τώρα φαίνεται συνηθισμένη και αμείλικτη. Ώρα απλώνεται μπροστά μου και πίσω μου και δεν μπορώ να βγάλουν νόημα από αυτό και αναρωτιέμαι τι μπορώ να κάνω μέχρι να πέσει η νύχτα για να μου κάνει όλο και πάλι. Δεν υπάρχει λειτουργία από τη μέση της ημέρας. Το φως της ημέρας δεν προσφέρει καμία διαφυγή. Δεν μπορείτε να αρχίσουν να πίνουν ή να επιδίδεται σε τίποτα τότε γιατί τότε αυτό θα σήμαινε ότι έχετε ένα πρόβλημα και θα έκανα τα πάντα για να αποφευχθεί ένα πρόβλημα γι 'αυτό ακριβώς υποφέρουν μέσα ημερών, σαν να είναι ο σταυρός μου να φέρουν. Περιμένω να αναστηθεί και αυτό συμβαίνει πάντα και ότι δεν είναι η ανησυχία, είναι η αναμονή που με ενοχλεί. Είναι η αναμονή που είναι η σκληρότητα της σταύρωσης. Παίρνει τόσο goddamned καιρό για να πεθάνουν.

Έχω την χειρότερη στιγμή αυτής μεσημέρι ασθένεια στα δωμάτια του ξενοδοχείου, όπως συνήθως, αν εργάζομαι κάπου στο δρόμο, μέρα μου είναι πολύ πιο άδεια, ακόμη περισσότερο από ό, τι αν είμαι στο σπίτι. Τα δωμάτια του ξενοδοχείου είναι κακή θέσεις κατά τη γνώμη μου, όπως οι περισσότεροι από τους φίλους μου που έχουν πεθάνει μέχρι στιγμής έχουν γίνει σε αυτές τις προσωρινές θέσεις που έχουν σκοπό να μας περιέχει μόνο για μια ημέρα ή δύο. Έχουν ελεγχθεί σε ξενοδοχεία και ποτέ δεν ελέγχονται και ότι φαίνεται σαν το χειρότερο πράγμα για μένα, για να πεθάνει εκεί και ουσιαστικά να μείνουν εκεί για πάντα. Αυτό είναι κόλαση.

Στις 2 μμ σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου έχω χαθεί και δεν ξέρω πού να στραφούν ή τι πρέπει να κάνουμε. Η ώρα μου καταπιέζει και δεν υπάρχει διαφυγή από αυτό. Η μόνη διέξοδος είναι μέσα, και μέσω σημαίνει λεπτά και, στη συνέχεια, ώρες και ο ουρανός δεν μπορεί να σκουρύνει αρκετά σύντομα για να με σώσει. Δεν έχω βρει μια λύση σε αυτό εκτός από το να διαμαρτύρονται και να επιτρέψει το υπαρξιακό φόβο μου και συντριβή συντρίψει πάνω μου σαν ένα κύμα και μερικές φορές μπορώ να γράψω και ενδεχομένως να περιγράψει την ερήμωση και την απόγνωση αισθάνομαι το οποίο βοηθάει γιατί όταν έβαλα τις λέξεις σε ένα πράγμα, αυτό με βοηθάει να κατέχουν το πράγμα και να κατανοήσουν το πράγμα. Είναι σαν να τρώω το πράγμα ή να κάνει έρωτα με το θέμα, αφήνοντας το πράγμα μέσα μου και να έχει το δρόμο του και να γίνει ένα μέρος του εαυτού μου.

Στις 2 μμ, ίσως θα πρέπει να πάτε για κολύμπι. Τα περισσότερα ξενοδοχεία έχουν πισίνες. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι απλά τυχαίο. Νομίζω ότι οι πισίνες πρέπει να είναι εκεί για μένα.

10 σχόλια. Προσθέστε στο μίγμα ...

  1. 14:00 = αιτήματα "κάνουμε κάτι!» Δεν έχουν σκεφτεί πολύ για 2μμ. Τώρα θα σκεφτείτε 14:00 μέχρι τις 14:00. hmmm i dont «κοιμούνται πολύ όπως είναι. Gah ξέρει γιατί. ακριβώς είναι. σκεφτόμουν », σήμερα στις 14:00, εγώ θα προσπαθήσω να είμαι δημιουργική. πάρετε την υστέρηση έξω και ίσως, απλά ίσως, να κάνουμε κάτι διαφορετικό ... ty

  2. Μαργαρίτα-είσαι απλά υπέροχη. Καθημερινά στις 14:00 σήμερα, Πάω να σας στείλουμε καλά vibes, σκεφτείτε τους ως αιθέρια Visine σταγόνες για να απαλύνει το χλώριο που προκαλείται σας κόκκινα μάτια.

  3. Ναι. Πετρώματα Απόγευμα ύπνο. Έχω παιδιά τώρα. Μου λείπει naptime.

    Αλλά το κολύμπι θα είναι μια στενή δεύτερο για μένα, δεν έχω χρόνο γι 'αυτό, είτε. Το λατρεύω. Στη συνέχεια, όμως δεν πήρα ποτέ κακοποιήθηκε από μια αηδιαστική παιδεραστή. Αυτή είναι μια φρικτή ιστορία :(

  4. Διαβάστε, γράψτε, υπνάκο, να κολυμπήσετε, ή να μου τηλεφωνήσει. Θα σας πάρει μέσω 14:00 μελαγχολίες σας. Έρχομαι ζωντανός στις 13:00. Μέχρι τότε, είμαι απλώς μια γκρίνια, υπνηλία κορίτσι ζόμπι, διαμαρτύρεται για το έντονο φως και κελαηδούν τα πουλιά. Σκάσε, μπορείτε Damn Birds! Η αγάπη σας και τη γραφή σας, Μάργκαρετ. xo

  5. Αυτό είναι ακριβώς ό, τι σκεφτόμουν, 14:00 ΕΙΝΑΙ naptime !! Είναι κρίμα που νιώθεις τόσο μόνος, Μάργκαρετ, γιατί σίγουρα με κάνει να νιώσω λιγότερο μόνοι. Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.

  6. να σου σε ένα κατάστημα καφέ, Μάργκαρετ!
    απογευματινό τσάι / καφέ και ένα goodie. . .
    η ενήλικη έκδοση ενός σνακ μετά το σχολείο?
    θα αναβιώσει, το υπόσχομαι.

  7. Τι μια μεγάλη θέση! Καλώ αυτό το χρονικό διάστημα, που βρίσκεται μεταξύ των χρόνων είμαστε πιο ζωντανοί, downtime. Ζητώ uptime. Θέλω να μείνει απασχολημένος. Αγαπώ τη δουλειά. Μου αρέσει να έχει κάτι να κάνει. Μισώ downtime. Περιφρονώ διακοπές. Δεν μπορώ να σταθεί άσκοπο, απλά κάθεται για να βαριέται. Είμαι βαριέται εύκολα. Έχω περάσει πολύ λίγο χρόνο στα δωμάτια του ξενοδοχείου, αλλά αρκετά για να συμφωνήσω με αυτό που γράψατε. Τα δωμάτια του ξενοδοχείου είναι ένα πνευματικό κενό. Είναι το αντίθετο του σπιτιού. Έχει αυτό το απρόσωπο creepiness που συχνά μοιράζονται καθαριστήρια, την DMV, γραφεία οδοντιάτρου. Τα ζώα έχουν παρόμοιες εμπειρίες, μερικές φορές στους βασιλικούς στάβλους γάτα μου σε μένα ασταμάτητα χωρίς ευδιάκριτο λόγο. Τώρα ξέρω ότι είναι επειδή έχει βαρεθεί γιατί είναι απόγευμα και δεν υπάρχει τίποτα να κάνουμε.

  8. Είστε ένας τέτοιος μεγάλος συγγραφέας, Μάργκαρετ. Τολμώ να πω, το αγαπημένο μου συγγραφέα; Διάβασα όλη την ώρα, αυτό είναι το χόμπι μου και είμαι επίσης μια αγγλική μεγάλες. Είμαι εθισμένος στο blog σας. Θα χρησιμοποιηθεί για να είναι πιο μοναχικά, αλλά είστε τόσο γενναιόδωροι και ειλικρινείς ότι νιώθω λιγότερο μόνος από τότε που άρχισα την ανάγνωση σας. Απλά ήθελα να πω ευχαριστώ :) Love You ... Μάρα

Αφήστε μια απάντηση